De volgende ochtend weer vroeg opgestaan om maar vroeg een reservering te kunnen doen voor een pont naar Egypte. Onderweg door Athene nog even door het Olympisch dorp gereden. Daar was niet veel te beleven, één grote spookstad. Bij de havens in Athene waren ontzettend veel “travel agents”. Helaas was er geen een die een schip naar Egypte kon aanbieden. Ondertussen kwamen we wel een internet café tegen. Eerst maar even het thuisfront op de hoogte stellen. Daar was een aardig, goed engels sprekende Griek die ons wel wilde helpen. Hij pleegde wat telefoontjes en kwam met Salamos Lines. Deze rederij zou naar Egypte moeten varen, alleen waren ze vandaag gesloten. Na lang zoeken op internet kwamen wij er later achter dat deze rederij al niet meer vaart sinds 2003! Een grote tegenvaller dus. Het werd ons langzaam maar zeker duidelijk dat we vanaf Athene niet naar Egypte zouden komen. Tim had, voordat we weggingen, informatie op internet gevonden waarin stond dat je van Thesaloniki wel naar Egypte kan, dus toen hebben we maar gelijk besloten om daar heen te rijden. Toen het donker werd vonden we het wel welletjes en gingen een slaapplaats zoeken. We reden daar over een weg die er uitziet als een Nederlandse 80 km weg. Alleen rijdt iedereen daar 110 en dan ook nog allemaal inhalen! We zullen maar niet beginnen over de auto’s met halve of zonder verlichting. Rede genoeg dus om te stoppen. Bij het eerste motel maar voor de deur gezet en net doen of je neus bloed.
