Vandaag gingen we echt op weg naar Kampala. In Kampala onze auto maar weer bij de benzinepomp geparkeerd. Inmiddels zijn we daar vaste klant, mede omdat dat de enige plek is waar het ons lukt gratis te parkeren in het midden van de stad. In de stad ons internet ritueeltje gedaan en vervolgens maar weer eens ergens een vette hap gaan halen. We kwamen bij een eetcafétje en bestelde daar een hamburger en een patatje. Robbin merkte op dat het eettentje er niet zo heel florissant uitzag, maar Tim zei optimistisch:”Aan patat kan niet veel missgaan”. Uiteindelijk bleek dat aan patat heel veel kan misgaan, maar de hamburger was best aardig, toch nog een meevaller. Wel moesten we ontzettend lang op ons eten wachten, waardoor we een beetje in tijdnood kwamen en letterlijk door de stad moesten crossen om nog op tijd bij de Mercedes-Benz dealer te zijn. We waren namelijk niet echt van plan in Kampala te gaan overnachten. Robbin had Tim gedropt bij een grote supermarkt en Robbin ging het onderdeel halen. Hij was wel iets te laat maar de vriendelijkheid van de mensen uit Uganda werd hier weer eens onderstreept. De verkoper wilde net de winkel uitlopen, maar herkende Robbin nog van de laatste keer en begreep dat ik het onderdeel echt nodig had. Hij ging druk aan het werk, starte alle computers op en na een half uurtje waren alle papieren rond en kon Robbin het onderdeel van de stuurinrichting. meenemen.
Daarna moesten we de stad weer uit en blijkbaar moet iedereen in Kampala om zes uur de stad uit, kortom dat duurde nog wel een tijdje. Zeker ook omdat zoals in de meeste Afrikaanse landen er gewoon geen regels zijn, behalve dan de sterkste gaat voor. Gelukkig voor ons ziet onze auto er behoorlijk groot uit en na een uurtje waren we weer op de fijne rustige wegen.
Het werd al snel donker dus we besloten maar een plekje langs de weg te zoeken. We reden langs een politiebureau en bedachten ons dat het daar wel een goed plekje zou zijn. We vroegen of we daar mochten blijven slapen en dat was geen probleem. Wel werden we een beetje moe van de hoofdofficier, die was volgens ons behoorlijk dronken. Hij wist hij ons te vertellen dat de route die wij zouden gaan rijden onveilig was. Het was zelfs niet eens mogelijk omdat er een brug kapot was waar wij overheen zouden moeten. In de eerste instantie geloofde we niets van de dronkaard maar nadat andere mensen het verhaal bevestigde besloten we de man te geloven en de volgende dag maar weer terug te rijden.
gewoon een dame
