Dag 28

S’ochtends zijn we de stad in gegaan. Eerst wat rondkijken en daarna even op een terrasje in de zon zitten.Alleen bij het rondkijken stapten Tim een winkel uit en bleek wel erge sjans te hebben. Ze stopten met praten en keek nog is om zo erg dat ze zowat achter over viel. Ze kwamen dan ook terug om even te praten. Gaat wel lastig een spraken zowat alleen Frans en geen engels en wij juist weer andersom. Na een paar minuten zijn we toch maar weer door gelopen en op een terras gaan zitten. Kwamen ze weer langs om onze telefoonnummers te vragen en die van hun te geven. Met ook der namen erbij. Rebab en Arau heten ze als het goed is. Ze moesten een toets maken en gingen dus weer weg, om na een half uur of een uur weer terug te komen om ons weer aan een vriendin voor te stellen.
Daarna hebben bij de toeristen informatie het adres van de Libanese ambassade achterhaald om te kijken of de ambassade in Tunesië misschien wat soepeler zou zijn. Na een uurtje lopen in de hete zon kwamen we op de plek aan. We konden het niet vinden en hebben maar iemand aangesproken. Die vertelde ons dat de ambassade verhuist was. Hij wist wel waar hij nu zat en wees ons de weg. Wij weer een uurtje lopen en maar weer eens gevraagd. Werden we weer een andere kant op gestuurd. Na een half uurtje lopen maar weer eens gevraagd. Ditmaal een vriendelijke man die ons wel even met de auto wilde brengen. Bracht ie ons naar de straat waar wel als eerste waren. Voor niets dus al die tijd gelopen. Nouja niet getreurd we waren er tenminste. Wat bleek, de ambassade was alleen s’ochtends open. Oftewel heel de dag voor niets rondgelopen in de hete zon. Nou dan maar weer een terrasje pakken om nog een lekker vers geperst sinaasappelsapje te drinken, dat hadden we wel verdient.