Dag 73

We zijn op tijd opgestaan om even te tanken en op tijd bij de haven te zijn waar onze boot naar Sudan al op ons lag te wachten. Natuurlijk konden we niet zomaar op het schip, we moesten eerst al onze papieren in orde maken, samen met de andere overlanders. Bij het invullen van de auto papieren moesten we 60 pond betalen, waarop Tim zei dat dat een hoop geld was voor een stempel en dat we daar wel een bonnetje van wilde hebben. Dit schoot douanebeambte in het verkeerde keelgat en werd een soort van kwaad op Tim omdat het volgens hem helemaal niet veel geld was. Omdat wij erop stonden zou later wel een bonnetje geven. We hebben betaald, want veel keus heb je niet. Nadat we alle papieren hadden ingevuld en we bij onze auto stonden te wachten kwam de man ons bonnetje brengen. Op het bonnetje stond in Arabische cijfers het bedrag. Gelukkig hebben we al aardig geoefend met de cijfers in de afgelopen weken en zagen meteen dat er geen 60 pond op stond. Volgens de douanebeambte stond er wel 60 pond op, maar wij hadden al snel uitgevogeld dat het 22 pond was. Die vuile, vuile, hij loopt ons gewoon keihard te belazeren. Na al zijn smoezen te hebben aangehoord, begreep de man dat wij niet weg zouden gaan voordat hij ons het geld terug betaald zou hebben. Uiteindelijk besloot hij maar te betalen. Zelfs de overheid in Egypte loopt je gewoon glashard te belazeren

De rest van de dag hebben we voornamelijk besteed aan wachten in de haven, tot de auto’s op de boot mochten. Om een uurtje of vijf was het eindelijk zover en konden we de auto’s naar het schip brengen. Dit liep niet helemaal zoals we wilden. De jeep van het Ierse koppel blokkeerde de weg van de uitgaande auto’s. Dit duurde een of andere Egyptische malloot te lang en reed vervolgens achteruit in de auto van het Ierse koppel. Iedereen schreeuwde nog dat hij moest stopen, maar zonder effect. Het voorspatbord van de jeep was flink beschadigd en de spiegel was eraf. Gelukkig was er niets essentieels kapot aan de auto, zodat de Ieren wel alsnog op de boot konden. De Egyptische man wilde vervolgens gewoon weg rijden alsof er niets aan de hand was. Cillian en Robbin rende achter de auto aan om de man te stoppen. Robbin sprong door het passagiers raam van de auto om de sleutel van de auto te pakken. Na veel gedoe kwam de man met wat geld, ongeveer 10 euro. De Ieren besloten het daar maar bij te laten omdat er waarschijnlijk niet meer geld in zat.

De auto’s gingen op een andere boot dan wij zelf. Wij zaten passagiersschip en de auto op een boot voor goederen. De boot met goederen doet er twee keer zolang over als het passagiersschip, het was dus nog wel even moeilijk om onze auto met al onze bezittingen erin achter te laten. Een bijkomend probleem is dat we een paar dagen in Sudan zitten zonder auto en spullen. We zullen zien hoe dat uitpakt.


De haven in Aswan (Egypte).