woensdag, mei 25, 2005

Dag 96

We zijn om 8 uur met een motorbootje vertrokken naar een eiland waar zich een kerk bevond van ongeveer de dertiende eeuw. Op dit eiland mochten alleen mannen komen omdat deze kerk alleen voor mannen was. Er woonden ook nog 40 monniken op dit eiland, die alleen af en toe van het eiland af komen om eten en drinken te kopen. Na het eiland zijn we naar de Blue Nile gevaren als je geluk heb kan je bij de splitsing van de blauwe nijl en Lake Tana nijlpaarden zien. Maar helaas hebben wij die niet gezien. Wel hebben wel een hele zooi Pelikanen en ook nog genoeg andere vogels gezien. Weer terug aan wal zijn we het dorp ingelopen en hebben een flinke markt gezien. Het was erg armoedig deze markt maar wel gezellig. Het was alleen jammer van de drie gasten die niks te doen hadden en maar mee bleven lopen en praten. Hierna zijn we weer richting de auto gelopen. We hadden ook nog het een en ander te doen aan de auto en daar hadden we nu mooi tijd voor. Toen we aan kwamen regende het dus zijn we eerst maar wat wezen drinken en praten met de mensen die hier bij het cafeetje werken van Million zijn vader. Het was wat lastig hun konden vrijwel geen Engels en wij geen Ethiopische. Maar aan het einde hebben we toch hun namen en ook weten we nu hoe de getallen 1 tot en met 20 uit worden gesproken in het Ethiopische. De regen was gestopt dus zijn we aan een schoonmaak beurt voor de auto (binnenkant) begonnen en ook hebben we onze nieuwe gasfles aangesloten. Terwijl we daar mee bezig waren kwamen we erachter dat we een lekke band hadden. Die hebben we dus maar gelijk verwisseld.
Om een uur of 7 kwam Million zijn vader weer kijken en hebben we wat gedronken en gepraat. Ook kregen we een computer mee die we aan zijn dochter gaan geven die we in Addis Ababa gaan ontmoeten. Robbin was niet zo lekker dus is na dit praatje naar bed gegaan en Tim ging maar wat zitten bij de bewaker, zijn broertje en zijn zusje. Een gesprek was er niet echt want zij konden mij niet verstaan en ik hun niet. Maar na een half uurtje begreep ik dat hun huis achter het gebouwtje was waar we tegenaan zaten. Dus ben ik daar heen gelopen om te kijken hier was de rest van familie en kreeg ik een lekker bakje koffie. Voor het eerst dat ik koffie niet vies vond. We hebben wat gelachen om de foto’s die ik gemaakt had en we hebben wat namen en leeftijden doorgenomen. Aan het einde kwam ik op het volgende uit: Oma Tahya is 46 jaar, Moeder Worky is 32, dochter Yteneyte is 24, zoon Tesfaya is 15 en er waren nog twee dochters van 12 en 10. Ergens klopt er iets niet denk ik want anders waren ze wel erg jong dat ze kinderen kregen, de oma en de moeder. Maar ja wat maakt het uit het was in ieder geval erg gezellig in het huisje. Het huis bestond trouwens uit twee kamertjes van 3 bij 3 meter en in het achterste kamertje sliepen ze met zijn allen.


Bijna de hele familie (en een witte vreemde).

Einde verhaal!!!!!!!!!!!

Bedankt voor het volgen van de website. We zijn alweer even in Nederland en de auto hebben we 7 februari opgehaald in Antwerpen. Er was jamm...