het visum nam wat langer in beslag dan we dachten, we konden hem pas ophalen na het weekend. Na de ambassade zijn Tim en Robbin naar het zwembad gegaan. Daar was een kinderbadje en een bad met olympische afmetingen. Ongelofelijk voor ons maar het kinderbad zat helemaal vol en het grote bad zogoed als leeg. Het kwam omdat de meeste Ethiopiërs niet kunnen zwemmen! Ook vroeg iemand in het zwembad of wij eens naar zijn zwemtechniek konden kijken. Dat was niet zo heel erg best, hij was meer aan het verdrinken dan aan het zwemmen. We probeerde hem te leren watertrappelen omdat we ervan overtuigt waren dat dat hetgene was, wat hij niet onder de knie had. Dat was erg grappig, want ook bij het watertrappelen was hij meer onder water dan boven. Na een tijdje zag iedereen wel in dat het niets zou worden en hebben we het maar laten zitten.
We hadden met de rest van de groep afgesproken dat we vandaag ons grote afscheid aan Addis Ababa zouden vieren. Als eerste gingen we eten bij een superdeluxe restaurant, wat hier Ethiopië ongeveer even duur is als een normaal eetcafétje in Nederland. Dat was een grote flop. We waren allemaal eigenlijk een beetje teleurgesteld van zo’n luxe restaurant. Zo had Robbin kip besteld. Hij kreeg een zooitje ongare kip in een kom met verder niets. Tim kreeg een kom met een steak, welke niet lekker was. Bij het vlees zat verder niets en dat was totaal niet genoeg. Om ons verdriet een beetje weg te drinken zijn we daarna naar een nachtclub gegaan.
Dat was zeker een aparte ervaring. In de nachtclub was zo’n beetje driekwart vrouwelijk. Het bleek dat ze daar niet voor hun plezier waren maar om geld te verdienen, prostituees dus. Een meisje wist Tim te overtuigen dat ze daar voor haar plezier kwam, maar nadat ze om geld ging vragen voor een taxi begreep zelfs Tim dat er iets niet klopte. Al met al hebben we daar toch een hoop lol gehad.
Het veel te dure restaurant
