Toen we het park inreden, reden we door de savanne, net toen we ons beklag deden dat we nog geen beest gezien hadden begonnen we onze eerste antilope te zien. Dit werden er onderweg nog veel meer en we hebben er zeker wel honderden gezien in verschillende soorten en maten. Ook zagen we buffels en voor het eerst in het wild een kudde giraffes! Dat was echt te gek en gingen blij en opgewekt verder het park in. Nadat we de Victoria Nijl overgestoken hadden met een boot moesten we betalen. Onze auto werd ingedeeld in de categorie voor 4x4 auto´s. Dit vonden wij echt belachelijk, zeker omdat je absurd veel moet betalen voor een 4x4. Na veel bakkeleien konden we betalen voor een personen auto en natuurlijk de gebruikelijke korting omdat we student zijn, zoals jullie weten. Dit heeft ons toch weer 30 USD bespaart, niet getreurd we hebben alsnog een heleboel geld betaald om een dag in het park te vertoeven.
In het park viel het een beetje tegen wat betreft de dieren, meer dan een paar apen, herten en zwijnen hebben we niet gezien. Wel zijn we naar de Murchison waterval geweest. De Victoria Nijl is normaal gesproken zo’n 60m breed, maar bij de waterval is hij maar 6m. breed. Dat geeft nogal wat bruut geweld en was heel gaaf om te zien.
Op een foldertje zagen we dat er een eind verderop in het park een camping was. We mochten 24 uur in het park blijven, dus dat leek ons wel wat. De weg ernaartoe was al enigszins apart. Er waren totaal geen bandensporen en wel heel erg veel begroeiing voor een doorgaande weg. Soms was er zelfs zoveel begroeiing dat we moesten zoeken waar de weg nou precies was. Onderweg zagen we de sporen van olifanten, omgeduwde bomen en olifantenstront. Hoe goed we ook zochten de olifanten hebben we niet gezien. Onderweg naar de camping begon het te regenen en de weg werd nog slechter. Gelukkig waren we bijna bij de camping. Robbin had al iets gehoord van een Ugandees dat er een aantal campings en hotels in het park waren gesloten in verband met de rebellen die ook in het park waren geweest (of nog steeds zijn). We kwamen bij een onderzoekers huisje en een hotel, deze waren duidelijk verlaten. Het was een beetje spookachtig omdat alle spullen er nog lagen, de mensen zijn daar waarschijnlijk echt verjaagt. Een plek waar Robbin voornamelijk de nacht niet door wilde brengen en daarom besloten we terug te gaan naar de waterval, waar een camping naast lag. Op het moment dat we weg wilde rijden begon de auto te glijden en kwam vast te zitten in de modder, echt vast. We hebben onze lier moeten gebruiken om weer los te komen en dat heeft ons al met al wel een uur gekost, maar we waren weer los. Op de terugweg moesten we opschieten om nog een beetje op tijd op de andere camping aan te komen. Daar kwamen we uiteindelijk om een uur of 8 in het pikkedonker aan. We hebben daar maar een lekker makkelijk soepje gemaakt en zijn vroeg gaan slapen.
De Afrikaanse savane zoals in de "Leeuwe koning".
