Dag 142

Midden in de nacht was Tim zijn bed uit gegaan om de auto even iets hoger te rijden. Het begon te regen en we stonden niet echt heel lekker. We stonden halverwege op een helling vandaar. Twee uur later wilde Tim gaan rijden alleen om van de berm de weg op komen ging niet echt lekker. We kwamen vast te zitten. Robbin kwam ook maar uit zijn bed om de auto weer opgang te helpen. Het was voor hem wel een teleurstelling om te weten dat we nog maar 2 meter op waren geschoten hij dacht iets van 300 meter ofzo. Na een duwtje konden we verder naar Lake Bunyonyi. Om een uur of 1 wisselden we en ging Robbin rijden. Nadat Robbin een kwartiertje gereden had heeft hij toch ook een keertje wat kapot gereden. Tot nu toe gebeurden er meestal iets als Tim reed. Maar nu hoorde we een hoop lawaai en zijn gelijk gestopt. We zagen een stuk terug een stuk band liggen, dus dat was wat we hoorden. Onze Linker achter band had zijn profiel verloren. Hij was niet lek gegaan maar er was een laag vanaf. We hebben er maar een ander bandje op gegooid en zijn verder gereden. Na een heerlijke maaltijd, rijst met saté en kip, zijn we naar bed gegaan.


Hmm, die ziet er niet meer zo goed uit.