Dag 145

Na een ontbijtje zijn we weer verder gereden. En vandaag zou het dan gaan gebeuren, weer een nieuw land. We hadden dit keer gekozen om niet echt een grote grensovergang te nemen. Het was daarom nog wel lastig om de juiste weg te vinden en te weten dat je op de goede weg zit. Opeens zagen we daar een bordje tussen alle bomen en planten, “Welcome to Tanzania”. Dat moest goed zijn. Deze grens was nog kleiner dan we verwacht hadden, alleen een bord. We hadden toch minstens wel een paar militairen of politie mannen verwacht bij een controlepost. Na een half uurtje verder rijden kwamen we toch nog een slagboom met een huisje tegen. Wij even wachten maar er kwam niemand, we besloten om maar in het huis te gaan kijken. Er was niemand, maar er stond wel een radio aan. Nog een rondje om het huis heen gelopen en toen kwamen we buiten een man tegen die net stond te douchen. Hij kwam er aan zei hij. Hij liep met ons mee en vroeg om auto papieren wij lieten het kentekenbewijs zien en ons paspoort en dat was alles. Hij noemde onze namen op en keek naar de APK keuring van de auto en vond dat we wel door mochten rijden. Dat was wel erg makkelijk, we hadden namelijk geen visum voor Tanzania en voor de auto moet je eigenlijk je carnet de passage gebruiken. Hij deed de slagboom open en wij zeiden gedag en gingen rijden. Na nog een paar uur gereden te hebben kwamen we op asfalt terecht en in een dorp met nog een slagboom. Hier wilden ze weer wat auto papieren zien. We lieten onze verzekering van de auto zien. Dit was eigenlijk niet goed genoeg je moet namelijk aan de grens iets betalen voor de auto en dan krijg je een bewijs dat je dat betaalt hebt. En de meeste komen via de andere grens en hebben dit al betaald maar omdat wij via de kleine grensovergang kwamen hadden we dit nog niet betaald en wisten dus niet wat ze bedoelde. Na een tijdje had deze vrouw het ook wel weer gehad met Tim en mochten we gewoon verder rijden. Op deze nieuwe asfalt weg zijn nog wel politie slagbomen maar die doen ze gewoon voor je open als je ervoor staat te wachten. Al met al zijn we nu dus een beetje illegaal in Tanzania. Aan een strandje in Kubola zijn we gaan slapen. Met weer een mooi uitzicht. Tim is voor het slapen gaan nog wel de stad ingegaan. Beetje rondgekeken. Robbin ging niet mee want hij was niet zo lekker en ging na het eten maar gelijk slapen.


Grens van Tanzania, de man onder de douche staat niet op de foto.