De rechtszaak was snel afgelopen en we konden weer ons dagelijkse dingetje gaan doen. Even afwassen, boodschappen doen en dat soort dingen. Robbin ging nog even bij Sander op kantoor langs en nog wat fototjes op te halen. Tim was s’middags, tijdens het boodschappen doen, langs een voetbal stadion gereden en naar binnen gelopen om te vragen om mee te mogen trainen. De trainer was er nog niet maar ik moest om half vier maar even terug komen met mijn voetbal spullen. Om half vier zat ik daar met mijn spullen tussen de andere spelers. De trainer was er nog niet maar hun vonden het wel leuk als ik mee deed. Inmiddels kwam ik er achter dat dit niet de Civil strikers waren die ik in Blantyre heb zien spelen. Dit is Civil, zo heet de club. Ze staan tweede in dezelfde competitie als Civil strikers en de Bullets. Dat is dus de hoogste competitie van Malawi. Ze staan 1 punt achter de Bullets met nog 7 wedstrijden te spelen. Het is raar maar waar met hun mocht ik mee trainen. De trainer kon niet komen omdat hij vast zat met de bus, we moesten maar beginnen. Eerst een paar rondjes rennen om de doelen en daarna gingen we een partijtje doen. Twee teams voetballen en twee teams kijken. Ze wilden fitter worden daarom moesten een partijtje doen met zes tegen zes op een heel veld. Dat was dus lekker rennen geblazen zeker omdat er nog een paar echte loopnegers bij zaten. Die gasten waren snel en konden het ook nog een tijdje volhouden ook. Na een paar van deze partijtjes gingen we een groot partijtje doen. Daar heb ik het voor elkaar gekregen om de winnende te maken. Dit was de training, de training bij Iduna 3 is nog beter geregeld en beter opgezet dan deze. Maar het was wel leuk om een keer mee te mogen doen en ze vroegen toen we klaar waren ook nog of ik de volgende dag ook wilde komen.

De training met de jongens van civil.