Dag 217

9 uur scherp waren we vandaag weer aanwezig bij de rechtszaal in de hoop dat vandaag iedereen wel op zou dagen. Gelukkig vond iedereen het nu wel belangrijk genoeg om op te komen dagen. Onze aanklager, mr. German had drie getuigen meegenomen die hun verhaaltje mochten doen in de rechtbank. Het was natuurlijk wel weer even wachten voordat iedereen klaar was om te beginnen maar om een uurtje of 10 was het dan zover. Wij moesten in de rechtbank gaan staan en de getuigen aanhoren.
Als eerste kwam de getuigenverklaring van een officier die onze auto doorzocht had. Die man haalde het bloed onder onze nagels vandaan, omdat hij continu zat te liegen! Zo vertelde hij dat we onze vitamine verstopt hadden in een compartiment onder het bed. Ook zei hij dat wij hem verteld zouden hebben dat er slaaptabletten in ons potje vitaminepillen. Het is zo frustrerend als zo’n man keihard zit te liegen terwijl je alles moet aan horen en niet mag reageren. Gelukkig was onze advocaat ook zo scherp om door te hebben dat hij loog en heeft een flink wat vragen op de man afgevuurd. Volgens ons heeft dat wel zin gehad (echt verstand hebben we er ook niet van natuurlijk).
Daarna was het tijd voor een officier die over drugs ging. Deze man hield zich in ieder geval wel wat meer aan de waarheid. Hij zij wel dat hij onze tabletten erg verdacht vond. Dat betekend dus dat hij blijkbaar niets van drugs afweet of dat hij zat te liegen.
Als laatste was het de beurt aan de man van het lab. Deze heeft onze drugs onderzocht en positief bevonden dat deze Mandrax bevatten. Dit was een hoop technisch gepraat en dat zij ons verder weinig. Ook onze advocaat kon er ook weinig chocolade van maken. Ze stelde voor om de rechtszaak uit te stellen tot Donderdag, zodat ze zich kon laten voorlichten over de testrapporten. Iedereen ging daarmee akkoord en hiermee werd het duidelijk dat we nog een weekje moesten wachten.
Opgefokt en zwaar gefrustreerd zijn we naar de camping gegaan. Op de terugweg zijn we nog even langs dokter Huber gegaan. Dit is een Nederlandse dokter welke in Malawi werkt. We hebben hem gevraagd of hij bereid was om donderdag voor ons te getuigen. Ook heeft hij het een en ander rond gebeld om te kijken of onze pillen niet wat sneller getest kunnen worden, maar dit is tot op heden niet gelukt.
We hadden ’s middags afgesproken met de Deense meiden van de camping om samen wat inkopen te gaan doen voor het avondeten. Tim heeft zich namelijk weer flink uit gesloofd door chips-majai, een recept uit Tanzania, te maken met als toetje rijstepap! Dat deed onze buikjes weer goed.