We moesten in de rechtbank gaan staan en de rechter ging de uitspraak geven of wij een zaak hadden om te beatwoorden. Daar begon hij razendsnel een A4 vol tekst te vertellen waar wij niet veel van begrepen. Alleen de laatste zin begreep iedereen: ”You have a case to answer”. Kut is wat zo’n beetje iedereen dacht, hier had niemand op gehoopt.
De getuige verklaringen begonnen vrijwel direct. Als eerste moest Robbin in de getuigenbank gaan staan. Hij moest bij god zweren dat hij de waarheid zou spreken en niets anders dan de waarheid. Bij deze getuige verklaring was gelukkig een Nederlandse vertaalster wat alles een stuk makkelijker maakte. De advocaat stelde Robbin een aantal vragen die ze van te voren al doorgesproken hadden. Bijvoorbeeld of het potje wat daar stond inderdaad van ons was. Robbin moest daar op antwoorden dat het inderdaad op zijn potje leek maar dat hij er niet 100% zeker van kon zijn omdat het potje nu in het bezit van de politie is. De aanklager ging Robbin daarna ook vragen stellen, maar dat leverde voor hem niet veel op. De aanklagers hebben ook niets anders dan een testje die nu al discutabel is.
Daarna werd Tim naar voren geroepen. Aan hem werden zo een beetje dezelfde vragen gesteld. Ook bij hem probeerde de aanklager wat vragen te stellen zonder veel succes te boeken. De aanklager hield het maar voor gezien en onze volgende getuige kon komen.
Dit was doktor Huber. Hij bevestigde dat deze pillen hem bekend voorkwamen en gewoon in Nederland te koop zijn. De aanklager begon hem een beetje uit te jouwen omdat hij volgens hem nooit kon zeggen of hier Mandrax in kon zitten. Dat kon allen met een test en die heeft de politie gedaan. Trots liet de aanklager het bewijs aan de doktor zien. Dat was een domme zet want nu was het toegestaan door de rechter om te laten zien waarom in de doktor zijn optiek de test helemaal niet klopte. De aanklager probeerde nog het bewijs te laten vervallen, maar de rechter liet dat niet toe aangezien hij het bewijsmateriaal zelf aangeleverd heeft!
Daarna heeft Elze nog voor ons getuigt om te bevestigen dat dit in Nederland hele bekende pillen zijn en dat zij ze de afgelopen 5 jaar regelmatig gebruikt heeft. Hierna stelde de advocaat voor om de rechtszaak uit te stellen zodat de degene die het tweede onderzoek naar de medicijnen heeft gedaan naar de rechtszaal kon komen. De advocaat stelde voor om de rechtszaak over twee dagen voort te zetten, voor de rechter was dit ook geen probleem. De aanklager zei dat hij vrijdag eigenlijk geen tijd had. De rechter zei hierop dat het belangrijk was dat deze zaak snel afgehandeld werd omdat ons geld op raakte en drong nog wat meer aan tegen de aanklager. Hierna kon de aanklager toch wel een gaatje in zijn agenda vinden.
De rechtszaak had zo een 2 uur geduurd en heeft onze energie voor heel de dag opgenomen. Na wat hangen op de camping zijn we weer wat gaan werken. Tim is met de mensen van de camping een boom uit de grond gaan trekken en Robbin is gaan helpen (lees kijken) bij het plaatsen van de containers op vrachtauto’s. Aan het eind zijn we met zijn allen naar de volleybal gegaan. Dit is elke woensdagavond en hier komen alle buitenlanders die in Lilongwe wonen een potje volleyballen. Na wat drankjes en wat gelach zijn we doodop naar bed gegaan.

Wat kinderen uit een dorp.