De bootrit was te gek. Dit was een soort baywatch boot waarmee we keihard over de golven heen knalde. Onderweg stopte de bestuurder ineens, hij had een grote vis gezien en we moesten maar even het water inspringen. Wauw, een Walvishaai! Groot, vet, echt te gek. Het beest was zo’n 6 meter lang en had inderdaad wel iets weg van een Walvis. Nadat het beest in de diepte was verdwenen zijn we op weg gegaan naar de duikplek.
We hadden al gehoord dat er flinke stroming was vandaag en dat het daarom zaak was zo snel mogelijk op de bodem te geraken. Helaas zaten we in een boot met allemaal superervaren duikers. Toen wij nog op 5 meter zaten zat de rest al op de bodem, zo’n 24m. Gelukkig bleven ze even op ons wachten. Beneden moest Robbin nog even een testje doen om te kijken of hij op grote diepte geen rare verschijnselen kreeg. Hij moest zijn naam achterstevoren schrijven en dat lukte hem in 28 seconden en was daarmee geslaagd voor de praktijk. Daarna kon hij zich bij Tim en rest voegen om te genieten van de zovele vissen die daar rondhangen. Echt heel mooi, even later gingen we verder naar het hoogtepunt van de duik, de Manta’s! Die beesten zijn echt ongelofelijk groot, ze hadden een spanwijdte van zo’n 5m! Echt geweldig als zo’n ruimteschip voorbij komt vliegen. Helaas waren we iets te opgewonden van de duik en raakte na een half uurtje wel door ons lucht heen. Wij gingen samen met de instructeur van Robbin omhoog terwijl de andere ervaren mensen nog een klein half uurtje rond bleven hangen. Als je zo diep bent geweest moet je op 5m diepte een tijdje wachten zodat het gas uit je bloed kan ontsnappen. Toen we daar hingen te wachten konden we nog steeds genieten van die ongelofelijk grote Manta’s, echt geweldig.
Wat is dat!!!!!!!
