De straat bleek alleen wel zo’n 20 minuten lopen. Dit werd de meeste meiden wat te ver en er bleven er nog twee over. De twee die nog over gebleven waren, vroegen in die straat aan 2 mannen of ze wisten waar de ambassade van Libië was. Die bleek niet op de straat “7th of novembre” maar een straat achter de straat waar we de meiden aangesproken hadden. Met de taxi zijn we samen met de twee overgebleven meiden naar de ambassade gegaan. Voor de ambassade hadden we nog wat ruzie over wie de taxi zou betalen. De meiden wilde de taxi betalen en dat vonden wij natuurlijk onzin. Uiteindelijk mochten we hem betalen als we dan nog wel een keer zouden bellen (duidelijk sjans). S’avaonds maar even een sms-je gestuurd. De ambassade gaf wat minder succes, wel eindelijk weer eens een goed sprekende afrikaan, maar we moesten de volgende ochtend om 9 uur weer terug komen. Er zat niets anders op dan maar weer af te druipen om een slaapplaats te zoeken. Onderweg ergens een hompje vlees gekocht en wat peen zodat we dit keer een echt Afrikaans avondmaal hadden. Nou behalve dan de aardappels, appelmoes en frietsaus. Het was in ieder geval erg lekker.

Lkkr eten