Dag 21

Als eerste maar naar de ambassade van Libië. We moesten er om 9 uur zijn, maar de ambassadeur was er natuurlijk nog niet. Het blijven natuurlijk afrikanen. Wel konden we even gebruik maken van het toilet, die hadden we namelijk al een paar dagen gezien. Tot Tim zijn grote spijt kwam hij erachter dat het toilet niet voorzien was van toiletpapier maar van een spoelkraantje! Ja dat werkt natuurlijk lang niet zo goed. Robbin ging daarna, dit keer zo onopvallend mogelijk met onze eigen rol toiletpapier. Na een tijdje wachten kwam de ambassadeur, helaas met slecht nieuws. We konden alleen een visum krijgen wanneer we met z’n vieren waren. Hij gaf ons het advies een kantoor te zoeken welke tours door Libië organiseerde zodat wij mee konden rijden. We zijn naar Matmata gereden omdat daar volgens de ambassade vele Europeanen zouden zijn. De tocht er naar toe was heel mooi, door de bergen waar nog mensen in grotten woonden. In het dorpje aangekomen bleek het inderdaad erg toeristisch, voornamelijk hotels en geen mensen op doortocht. Na wat rond vragen kwamen we Mohammed tegen welke wel iemand wist die kon regelen dat wij Libië inkwamen. Hij leidde ons intussen ook nog even rond in het dorp en trakteerde ons na enig aandringen op een drankje. Een deel van een star wars film is hier opgenomen, ook hier werden wij even rondgeleid. Het was best aardig om even te zien maar wij wilde de man spreken die ons naar Libië kon brengen. Op een terrasje ontmoete wij de man. Hij kon zelfs regelen dat wij met z’n tweeën Libië binnen kwamen. Dat klonk goed, te goed. Het bleek niet helemaal zuivere koffie. Er zouden wat mensen omgekocht moeten gaan worden en dat zou wel een hoop gaan kosten, zo’n 800 euro. Na wat doorvragen bleek ook dat we een Tunesisch nummerbord op onze auto moesten zetten. Ja dag, een beetje omkopen kan best maar dit gaat toch echt te ver. We zeiden de man maar dat we er even over moesten denken en dat we hem nog wel belde. Het was ondertussen al aardig laat geworden en besloten maar een plekje buiten het dorp te vinden om slapen. Onderweg onze eerste lifter opgepikt. Dat hoort er toch een beetje bij in Afrika. Was wel weer een leuke ervaring. De auto tenslotte maar ergens naast de weg geparkeerd om te gaan slapen en te bedenken wat onze volgende ondernemingen zouden worden om Libië door te komen.


Eindelijk samen op de foto