Vandaag zou er wel eens een belangrijke gebeurtenis kunnen plaats vinden. We hadden nog wel zoiets van eerst zien en dan geloven. Maar het kon zo maar zijn dat we deze avond in Libië kunnen gaan slapen. Om half 1 zouden we een mail van Taher, onze travel agent, krijgen met daarin de verdere aktie die we moesten ondernemen. Dus wij zijn s’ochtends naar het dorp Gabes gereden waar we nog wel een paar internetcafes wisten. We zouden alvast op internet gaan opzoeken wat er te zien was in Libië en Egypte. Eenmaal achter de computer zagen we tot onze verbazing dat Taher al gemaild had. Nog een goed bericht ook: we konden naar de grens toe nadat we hem gebeld hadden. Om elf uur zeiden we dat we over ongeveer 2 uur aan de grens zouden staan. Om half drie waren we aan de grens ietsjes te laat maar ja we zitten in Afrika. Bij de eerste grenspost hadden we Taher gebeld dat we er waren. We mochten alvast de Tunesische grens over zei hij, maar daar moesten we nog maar even op hem wachten want hij was nog wel een uurtje onderweg. Hij is dus de echte Afrikaan van ons drieën. Het kwam eigenlijk wel best uit zo, want voordat wij de laatste Tunesische grens over waren was er ook al weer een half uur voorbij. We hebben dus zo ongeveer een half uur op hem moeten wachten, en daarna nog wel een uurtje om ons de grens over te helpen. Maar het is hem gelukt om 6 uur waren we toch echt in Libië. We hebben wat gegeten met Taher en hebben ondertussen het een en ander met hem afgesproken. Het kwam er op neer dat we vier dagen hebben om door Libië te rijden, we moeten elke dag bellen waar we zijn, we hoeven niemand in onze auto mee te nemen die ons in de gaten houdt en we zouden hem morgen in Tripoli weer ontmoeten. Officieel mag je niet zonder gids door Libie reizen, maar bij Taher kan dat dus wel. Dat vinden wij natuurlijk erg fijn, geen gids bij ons in de auto. Wel zouden er problemen kunnen komen wanneer we aangehouden worden door de politie, die hier in grote getale aanwezig is. In dat geval moeten we zeggen dat we onze gids achter ons aan rijdt, maar dat hij een lekke band heeft of een andere slechte smoes.
In Tripoli zou Taher ons een brief overhandigen en we zouden de rest van ons bedrag moeten betalen. Het kost namelijk nogal wat om Libië te komen. Al onze contante euro’s (370) hebben we aan hem gegeven, maar het koste 650. En aan de grens moesten we nog ineens 100 euro extra betalen voor onze auto. Maar ja het wonder is wel gebeurd vandaag we zijn in Libië en kunnen verder met onze Reis door Afrika.
De eerste foto in Libie
