Iets voor half negen kwamen we aan bij het oude Romeinse theater, de intree was 3 Dinar en omdat we niet veel geld hadden besloot alleen Robbin naar binnen te gaan. Later kwam Tim toch ook naar binnen, hij bleek een drinkbidon te hebben kunnen ruilen voor de entree. Het oude theater was geweldig, echt uniek om te zien. Omdat we zo vroeg waren, waren wij de enige in het hele theater wat de ervaring misschien nog wel mooier maakte. We hebben flink wat foto’s (eigenlijk 5 dinar, maar wie niet weet wat niet deert) gemaakt en zijn weer door gereden naar Tripoli, de hoofdstad van Libië. Hier zouden we onze travel agent, Taher, weer ontmoeten om de laatste zaken rond te breien. Het voornaamste was dat Taher nog 280 euro van ons tegoed had. Nadat we Taher ontmoet hadden, zijn we met hem zo’n beetje elke grote bank langs geweest om te proberen geld op te nemen. In Libië gaat bijna alles nog contant en er bleek alleen geld te krijgen met een VISA credit card, die wij precies niet hebben. Na een paar uur gezocht te hebben zag ook Taher het niet meer zitten en zouden wij gaan proberen het vanuit Nederland op zijn rekening te laten storten. Hij vertrouwde ons en onze wegen scheidde vanaf daar. Wij gingen verder om een oude Romeinse stad te bezoeken. Daar aangekomen was het al een uurtje of vijf en we mochten niet meer naar binnen. Na de portier te overtuigen dat we alles rennend zouden gaan bekijken en we zo weer terug zouden zijn, liet hij ons uiteindelijk toch binnen. Wel moesten we binnen een half uur terug zijn. Dat lijkt best een lange tijd, maar als je het dorp héél snel wil bekijken doe je er normaal ongeveer 2 uur over. We moesten dus ook echt rennen en konden alleen even stil staan bij de echte pronkstukken. Het was heel mooi om te zien, het dorp was ongeveer 1 km bij 1,5 km vol met oude Romeinse gebouwen. Sommige in hele goede staat en sommige waren alleen een hoopje puin. Vaak stond er op een bordje in het engels wat het geweest was. Zo hebben we het badhuis, de markt en een theater gezien, zeker weer een unieke ervaring die we niet hadden willen missen.
Om te slapen zijn we ditmaal bij een boer gestopt en hebben gevraagd of we de auto op zijn erf mochten parkeren om te slapen. Het duurde even voordat het de man duidelijk was wat we nou wilde, maar uiteindelijk vond hij wel leuk en stemde toe. Na wat woordjes Arabisch van de man te hebben geleerd heeft Tim nog even gevoetbald met de man en zoontjes van de man. Na het typen van dit verslag zijn we gaan slapen omdat we morgen weer erg vroeg op zouden staan om flink ver door Libië heen te kunnen rijden.
Het theater
