Om elf uur kwam er voor de verandering weer iemand naar de bus. Dit keer was het man die een jaar of 60 is en die ons uitnodigde. Hij kon geen woord Engels dus we wisten niet helemaal zeker wat hij bedoelde. We zijn met hem mee gelopen en in het gebouw liet hij ons de toilet zien. We kunnen dus blijkbaar naar de wc als we willen. We waren in een tandarts praktijk zoals je kunt zin op de foto. Ook konden we een bakje thee drinken dit was ook niet te weigeren en hebben ons eigen bakje Libanese thee mogen maken. Tim had, volgens de man, er voor Libanesische thee niet sterk genoeg gemaakt en ook niet zoet genoeg. Voor in Nederland zou die wel wat te sterk en te zoet maar hier dus niet. Later heeft de man er nog eentje gemaakt voor ons. Om twaalf uur zijn we toch maar naar de bus gegaan. Nu om kwart voor twee ben ik bijna klaar met typen ik zal alleen nog even typen wat Robbin nog wil typen als hij dat van vandaag leest.
“Nee het is gewoon echt niet te geloven hoe aardig ze hier zijn, nee echt het is onbegrijpelijk”
Ik zal hem er niet voor wakker maken want dan zal die dat wel niet typen. Vandaag hebben we zelfs de wekker gezet voor morgenochtend om half 7. Dat is de eerste keer deze reis.
Van het tandartspraktijk mochten we ook gebruik maken
