donderdag, juni 16, 2005

Dag 118

Omdat onze stuurstang nog steeds niet gemaakt is moeten we voor de veiligheid niet te hard rijden. Daarom zijn we om 7 uur s’ochtends al vertrokken, terwijl de anderen nog sliepen. De weg waar we overheen reden was erg slecht, maar het lukte ons nog om de auto over de enorme keien heen te manoeuvreren. Omdat er nog al wat splitsingen waren hebben we ze overal gemarkeerd door een op grote keien een pijl te krijten, zodat de Ieren ons konden volgen. Na 5 uur rijden kwamen we bij een bergdorpje, Dat was erg leuk om te zien. De mensen daar zijn gekleed in kleren met hele felle kleuren. Ook hebben we wat mensen gezien van een stam. Deze hebben behalve felle kleuren ook nog een speer, maar niet stoppen bij die mensen dus. Helaas hadden we niet genoeg tijd om rond te kijken in het dorpje omdat we binnen 5 dagen het land weer uit moeten zijn vanwege ons visum. We moeten zo’n 200 km per dag afleggen en dat halen we maar net met deze slechte wegen. Na het dorpje reden we over een zandweg de Afrikaanse savanne in. Daar zagen we enorm veel antilopen, eekhoorns en een paar gazelle’s. Het was ook logisch dat er zoveel wild zat, we hebben namelijk maar een andere auto gezien. Waarschijnlijk kwam het omdat de weg waarop we reden niet echt een officiële weg was. Na een tijdje reden we de bergen in, daar werd de weg slechter en slechter. Half wegspoelde wegen en ongelofelijk veel en grote keien. We kwamen steeds vaker vast te zitten en begonnen het steeds somberder in te zien. Zeker nadat de weg zo slecht werd, we vast kwamen te zitten op een steile helling en ons voorwiel gewoon vrij in de lucht hing. Nadat het ons toch gelukt was om boven op de helling te komen kwam er ineens uit het niets, een truck de tegenovergestelde richting op rijden. Die vertelde dat de weg verderop nog onbegaanbaarder werd. Hij vertelde ons dat we een afslag eerder hadden moeten nemen, we mochten wel achter hem aan rijden dan zou hij hem ons laten zien. De ongelooflijk slechte weg ging bergafwaarts een stuk makkelijker, alhoewel comfortabel anders is. Op de terugweg kwamen we de Ieren tegen die nog steeds onze sporen aan het volgen waren. Het was inmiddels al bijna 6 uur, een perfecte timing om ons kamp voor de nacht op te gaan zetten. s’Avonds hebben we een kampvuurtje gemaakt, aan droog hout geen gebrek in Kenia. s’Avonds konden we weer wat wild zien, echte hyena’s. Dat was echt te gek natuurlijk. Deze avond werd het weer een vroegertje want de volgende dag moet er weer een hoop gereden worden.



Erg veel enthousiaste kinderen (en volwassenen) in Kenia.

Einde verhaal!!!!!!!!!!!

Bedankt voor het volgen van de website. We zijn alweer even in Nederland en de auto hebben we 7 februari opgehaald in Antwerpen. Er was jamm...