Dag 120

Eerst hebben we sóchtends afscheid genomen van de Israëlische meiden. Eentje van hun mag niet op zaterdags reiden, in verband met der geloof. En ze vonden het ook beter om zelf te kunnen beslissen waar ze heen gaan. We waren dit keer zelfs zo vroeg vertrokken dat we de eerst tien minuten met licht aan gereden hebben. Hierna konden we genieten van de zonsopgang. Ook vandaag gingen de kilometers niet echt hard. Nadat Tim de eerste drie uur gereden had was de volgende drie uur voor Robbin en ging Tim maar weer het dak op. Want dat is dan wel weer het mooie van deze snelheid, je kan lekker op het dak genieten van het uitzicht en de zon. Dit was vooral de dagen hiervoor, vandaag begon het na 2 uur op het dak koud te worden. En later op de dag begon het nog te regenen ook. Dit had ook invloed op het wegdek. We voelden de auto een paar keer glijden maar hielden alles onder controle. Om halfvier of vier uur kwamen we op een plek waar we eerst door het water moesten lopen om te kijken of het wel mogelijk was met de bus. Natuurlijk was dit mogelijk alleen hierna moesten we wachten omdat er een aantal vrachtwagens en auto’s vast stonden in de bagger. Het midden van de weg was boven water maar links en rechts van de weg was bagger. Hun waren dus een kant in gegleden en zaten vast. Andere probeerde naast de weg er voorbij te komen alleen hier moest je dan weer een slootje over. Ook hier kwamen ze in vast te zitten. Wij hadden er nog over na zitten denken om de andere kant te proberen dit was vooral gras en had nog niemand geprobeerd alleen hier waren de erg hoge drempels het probleem. We besloten om toch maar gewoon rechtdoor te proberen gaan. En met een ander tactiek dan hun namelijk rustig te blijven rijden ook al glij je opzij, en niet zoals hun vol gas te houden. Om kwart voor zes mochten wij het dan eindelijk proberen. Wij gleden net voor het einde ook opzij de bagger in alleen door dat wij het rustig probeerden kwamen we niet echt vast te zitten en na een beetje hulp van een jeep waren wij er binnen 10 minuten doorheen. Waarschijnlijk hebben de Ieren het wel gered tot het meer waar we vandaag heen zouden rijden, maar voor ons was het niet meer mogelijk en zijn maar weer in “the middel of know where” gestopt. En na onze baggerpoten en baggerschoenen schoongemaakt te hebben weer lekker een hollandse maaltijd gegeten. Aardappelen met erwten en wortelen. Nog wat mayo erbij om het compleet te maken.


Een en al modder.