S’ochtends eerst naar de Mercedes dealer. Ze hadden niet het originele onderdeel maar wel één die er wel heel erg op leek. De levertijd van het originele onderdeel was drie weken. Het was dus wel de moeite waard om het met het andere onderdeel te proberen, ook omdat hij nog een stuk goedkoper was ook. Het was vrij snel geregeld allemaal. Ik had nu mooi nog even de tijd om wat kado’s te kopen voor de kinderen voor de man die mij helemaal mee had genomen van Karuma naar Kampala en met wie ik ook nog mee terug mocht rijden. En hij had ook nog het eten en het hotel van gisteren voor me betaald. Vandaar de kado’s. Het was nog lastig om het hotel terug te vinden maar het is uiteindelijk wel gelukt. Eerst maar me ontbijt genomen die erbij inbegrepen zat en nog even gedoucht. Nu moest ik de guerrilla gaan vinden, ik had nog niet echt een idee hoe maar ik had geluk. Hij zat beneden op mij te wachten. Hij ging pas s’avonds terug. Ik zei dat ik nog wel kon wachten tot vanavond. Maar dat was niet goed want hij had iets met de militairen waar ik niet bij mocht zijn. Hij had als optie dat zijn chauffeur heen en weer zou rijden. Dat was wel weer teveel van het goede dus ik zei dat ik ook wel zelf er heen kon. Hij zei op zijn beurt weer dat hij het belooft had en dus mij terug zou brengen. Na wat gepraat kon ik toch met de bus mee die naar Karuma rijdt. Om twaalf uur zat ik in de bus. Maar voordat deze ging rijden was het alweer half twee. In Karuma kwam ik aan om half 6, gelukkig nog heel ook, aan deze bus had het niet gelegen dat ik te laat was om de weg te gebruiken naar Robbin en het groene hotel toe. Aangezien je op zijn laatst om drie uur mag vertrekken over de weg waar Robbin en het groene Hotel zat te wachten. Zat er dus niks anders op pas de volgende morgen een lift te regelen naar Robbin. Het duurde natuurlijk niet lang voordat vriend Jimmy er weer was. Samen met hem heb ik gevoetbald en later wat gedronken. Hier kwam Sharon ook bij zitten en wat drinken. Het betalen was nog wel een probleempje omdat Sharon wel dacht dat ik voor haar zou betalen. Ze was er gewoon van uit gegaan en ze liep dan ook weg toen we moesten betalen. Ik hoop dat ze uiteindelijk nog wel betaalt heb maar ik weet het niet ik ben met Jimmy nog wezen poolen. En daarna naar het hotel. Deze was wel een stuk minder dan die in Kampala.
Robbin bij een of ander dorpje in de Murchison Falls:
In de morgen was ik maar vroeg opgestaan, niet helemaal vrijwillig want de auto stond geparkeerd voor twee winkels die erg graag wilde laten horen welke muziek ze verkochten. Balen dat die winkels al om 7 uur openen. De nacht was niet al te best in dat dorpje, er had zich namelijk een kudde geiten onder de auto vertoeft om te schuilen tegen de regen. Die geiten liepen de hele nacht met hun hoorns tegen de onderkant van de auto aan te bonken. Ik ben meerdere keren mijn bed uit geweest om de beesten te verjagen, maar langer dan 10 minuten succes had ik niet.
Goed ik was wakker dus dan maar een lekker bakkie thee om even goed wakker te worden. Daarna flink aan de slag want de voorkant van de auto was nog flink verbogen waardoor het een en ander aanliep. Na een ochtendje flink hameren was het allemaal voor elkaar. Het is er niet fraaier op geworden maar het functioneert weer.
Bij het terug monteren van de bumper kreeg ik nog wat hulp van een lokale bewoner die iets te diep in het glaasje had gekeken. Hij kwam naast me onder de auto liggen en ik dacht ach laat ik de man een kans geven om me te helpen. Maar nadat hij twee keer de ratel in mijn gezicht had geslagen omdat ie totaal geen controle over het gereedschap had, besloot ik toch maar de laatste vier moeren zelf vast te draaien. In het dorpje was verder niets te beleven dus ik ben maar een beetje de natuur in getrokken om de plaatselijke dieren te zien helaas zonder succes.
Een volksdans van de schoolkinderen.
