Eerst nog even door de stad lopen bij licht. Om daarna weer op weg te gaan naar het zuiden. Vandaag heb ik veel verschillende liften gehad en ook hele stukke gelopen. Er reden hier weinig auto’s, vandaar. Het was ook wel leuk om stukken te lopen. Het is zo rustig hier en het ziet er allemaal toch wel mooi uit zo groot en af een toe een berg wat uit de grond steekt.
Om 10 uur ’s avonds kwam ik aan in Inchope. Hier zou Robbin langs moeten rijden en na het gevraagd te hebben bleek dat ze hem vanmiddag gezien had. Morgen haal ik Robbin dan misschien weer in.
Een wasplaats.
Robbin met het groene Hotel.
Ik heb de fiets van het dak afgehaald om de stad eens te gaan verkennen. Van 1960 tot 1974 is er in Mozambique oorlog geweest, hierna heeft er nog een burgeroorlog gewoed. De stad moet ooit een paradijs geweest zijn. Hele mooie huizen en grote gebouwen met een architectuur waar Nederlanders nog wat van zouden kunnen leren. Helaas is alles door de oorlog in het verval gekomen, er zijn slechts enkele huizen die nog een verfje hebben. Er is nu natuurlijk geen geld om alles op te knappen, dat is echt heel zonde want het moet hier ooit een paradijs geweest zijn. Ondanks de vervallen gebouwen is de stad verder heel gezellig met allemaal aardige mensen en sinds tijden weer leuke terrasjes!
Na lekker in de stad rondgehangen te hebben, ben ik terug gefietst naar de camping. Daar kwam ik een oude bekende tegen. Een engelse jongen die in Lilongwe woonde en die ons kende van, hoe kan het ook anders, de vitaminepillen. Hij was er even een weekje tussenuit samen met zijn Belgische vriendin.
We hebben samen gebarbecued, das toch wat gezelliger dan alleen eten.
